Απο περιέργεια, ψάξαμε στο διαδίκτυο τους κανονισμούς και τα επιτρεπόμενα όργανα μέτρησης για regularity rallies της FIVA και της FIA σε Ευρωπαικές χώρες και σε φημισμένους αγώνες, όπως για παράδειγμα το Ιστορικό Ράλλυ San Remo. Kαι αυτό που είδαμε είναι ότι επιτρέπουν μόνο ένα μηχανικό οδόμετρο (ΟΧΙ ταχύμετρο παρά μόνο αυτό του αυτοκινήτου), και ότι ΑΠΑΓΟΡΕΥΟΥΝ ΑΥΣΤΗΡΑ ΚΑΙ ΕΠΙ ΠΟΙΝΗ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΥ ΚΑΘΕ ΣΥΣΚΕΥΗ ΠΟΥ ΔΙΑΘΕΤΕΙ GPS, TΩΝ ΚΙΝΗΤΩΝ ΤΗΛΕΦΩΝΩΝ, ΤΩΝ TABLETS KAI TΩN LAPTOPS ΣΥΜΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΜΕΝΩΝ! Τι τρέχει λοιπόν στη χώρα μας, και οι νικητές και οι διακριθέντες των αγώνων της Ε.Ο. ΦΙΛΠΑ και της ΕΛΠΑ (που αν δεν κάνουμε κάποιο μεγάλο λάθος, ακολουθούν και σέβονται τους κανονισμούς των Διεθνών Ομοσπονδιών που εκπροσωπούν) μοστράρουν προκλητικά τα laptops, τα tablets και τα i-phones τους παρέα με τα Κύπελλα των πρώτων θέσεων μέσα στα αυτοκίνητα;;;
Λοιπόν…Πλησιάζουμε να συμπληρώσουμε τα δύο τρίτα της ζωής μας μέσα σε πίστες και αγώνες ταχύτητος, σε δύο και τέσσερις τροχούς. Και ταυτόχρονα, εδώ και 14 χρόνια αγαπήσαμε την regularity των 35 και 45 χ.α.ω., όχι μόνο λόγω της “σχέσης ζωής” με τα κλασσικά αυτοκίνητα, αλλά γιατί η δυσκολία της τήρησης σταθερής μουαγιέν σε άγνωστες και ενίοτε δύσκολες διαδρομές μήκους έως 10 και παραπάνω χλμ., μας ενθουσίαζε! Η συνεργασία οδηγού/συνοδηγού/αυτοκινήτου, το καλιμπράρισμα του οδομέτρου όπου ακόμα και η πίεση στα λάστιχα μπορούσε να αποβεί μοιραία για την ακρίβεια της μέτρησης, τα πινακάκια και τα χρονόμετρα, η επαλήθευση κάθε 100 μέτρα με την αγωνία του συνοδηγού να μην “πηδήξει νταμάκι“, ο δυνατός συναγωνισμός με το παιχνίδι της διάκρισης ανοιχτό σε όλους τους γνώστες και τους ικανούς, και τέλος η ικανοποίηση του “μηδέν” στις -όσες- Ειδικές, μας έκαναν να αγωνιούμε, να προσπαθούμε και να ιδρώνουμε, αλλά και να χαμογελάμε όταν οι “απ’ έξω” απορούσαν για το πως αντέχουμε να πηγαίνουμε “τόσο αργά και μπερδεμένα”. Αν δεν το δοκιμάσεις κι αν δεν το αγαπήσεις, αυτό το Σπορ όντως δεν μπορείς να το καταλάβεις. Ομως, τα πράγματα άρχισαν να στραβώνουν κάπου μετά το 2008 (ίσως και νωρίτερα), καθώς απαγορευμένα όργανα μέτρησης άρχισαν να νοθεύουν τα αποτελέσματα. Αυτός ήταν και ο βασικός λόγος που τότε αφήσαμε την regularity και ασχοληθήκαμε με την κατηγορία Ιστορικών sporting, όπου τουλάχιστον όποιος πηγαίνει πιο γρήγορα κερδίζει και δεν “σε τρώει μπαμπέσικα” με την απαγορευμένη συσκευή! Κι αν έχεις υπόνοιες ότι έχει φτιάξει το αυτοκίνητό του εκτός κανονισμών, του τραβάς μια ένσταση (και δεν τον κουτσομπολεύεις χαμηλόφωνα) και τελείωσε. Στην regularity όμως, όχι μόνο δεν μπορεί να αποδειχθεί τίποτα (μέχρι κάμερες στα αυτοκίνητα έβαλαν! Να τους χαίρονται τους οδηγούς τους!) αλλά πρέπει να υφίστασαι και τους “συναθλητές” που ξέρεις ότι σε κοροιδεύουν, να σε ζαλίζουν με θεωρίες τύπου “αφού δεν μπορούν να απαγορευθούν και να ελεγχθούν, τότε ας επιτραπούν” (τα μη επιτρεπόμενα ή τα ημιπαράνομα μέσα). Εμείς προκαλούμε τους φίλους της regularity να συμφωνήσουν στην κατάργηση κάθε μέσου εκτός του κοντέρ και του οδομέτρου, να παραιτηθούν ακόμα και από τα περίφημα “ηλεκτρονικά χρονόμετρα-οδόμετρα”, και να επανέλθουν, τουλάχιστον για τους “πρωταθληματικούς” αγώνες, στα έντυπα πινακάκια και στα χρονόμετρα χειρός, δεσμευόμενοι με την υπογραφή τους σε πρωτόκολλο Τιμής πριν την εκκίνηση. Επίσης, έχουμε να παρατηρήσουμε τα εξής για την Ε.Ο. ΦΙΛΠΑ: Πριν σπεύσει να προκηρύξει Πρωτάθλημα Regularity, θα έπρεπε να έχει βρεί τον τρόπο ελέγχου των απαγορευμένων απο FIVA και FIA συσκευών, και ΙΔΙΩΣ ΤΩΝ ΣΥΣΚΕΥΩΝ ΠΟΥ ΔΙΑΘΕΤΟΥΝ GPS. Διαφορετικά, ας καταργήσει τον τίτλο του “πρωταθλητή” και ας περιοριστεί στις θαυμάσιες εκδηλώσεις και στα Σαββατοκύριακα που άριστα διοργανώνει. Δ.Π.
Ανώνυμος
Ευτυχώς στις μοτοσυκλέτες της Ελληνικής Λέσχης Φίλων Κλασσικής Μοτοσυκλέτας που κάνουν regularity (με την αιγίδα της ΕΟ Φίλπα) όλα αυτά που αναφέρεις απαγορεύονται με ποινή αποκλεισμού ΚΑΙ πειθαρχικό ταυτόχρονα