Δηλαδή βρε παιδιά, σόϊ πάει το βασίλειο (που λέει ο λόγος): Παρ’ ότι η παρούσα διοίκηση της ΟΜΑΕ δεν θα μπορούσε να έχει μεγαλύτερη απόσταση απο την νοοτροπία που χαρακτήριζε την παλιά ΕΛΠΑ, ορισμένα χούγια φαίνεται ότι είναι “κληρονομικά” στην διοίκηση του Σπορ. Οπως; Οπως η με κάθε κόστος και θυσία προσπάθεια να γίνεται με ταρατατζούμ και μεγαλοπρέπεια, το Ράλλυ Ακρόπολις. Δεν πάει να μην υπάρχει μία στα Ταμεία; “Το Ακρόπολις θα γίνει οπωσδήποτε”, παφ-πουφ μεγαλόστομες, στομφώδεις δηλώσεις. Δεν πάει να μαραίνεται ο μηχανοκίνητος αθλητισμός σε κάποιες εκφράσεις του; “Το Ακρόπολις θα γίνει οπωσδήποτε”. Δεν πάει να ανεβαίνει ο μέσος όρος ηλικίας των “πρωταγωνιστών” και “πρωταθλητών” απο την κατηγορία “ώριμων στην “ηλικωμένων” (όχι, ΚΑΠΗ μηχανοκίνητου αθλητισμού δεν θεσμοθέτησε ακόμα η ΟΜΑΕ, αλλά που θα πάει, κοντά είναι); “Το Ακρόπολις θα γίνει οπωσδήποτε”. Τι να πω;
Να πω για την Ελληνική Ταχύτητα; Που 5 χρόνια τώρα έχει τελειώσει και με αστείες δικαιολογίες για τον “κακό πιστάρχη” των Μεγάρων ή την χιλιομετρική απόσταση των Σερρών, η Ομοσπονδία την έχει αφήσει να σβήσει, ενώ με μοναδική ευκολία άδειασε το Ταμείο της για να πληρώσει το φέσι των 170.000 Ευρώ ιδιωτικής εταιρείας μην και χάσει “το ράλλυ”; Ποτέ στο παρελθόν δεν είχε μείνει η χώρα μας χωρίς Πρωτάθλημα Ταχύτητας (όπως κι αν ήταν), ούτε στην επταετία της Χούντας, ούτε καν στην ενεργειακή κρίση του 1974, όχι σήμερα ΜΕ ΔΥΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΔΡΟΜΙΑ ΚΟΝΤΑ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΣΥΜΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ, ΣΤΟΝ ΒΟΡΡΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΝΟΤΟ!!!Πρέπει να είσαι σοβαρά ανίκανος ή διασαλεμένος για να μην καταφέρεις να στήσεις Πρωτάθλημα για πέντε ολόκληρα χρόνια, με δύο μόνιμες πίστες, συν την Τρίπολη στην Πελοπόννησο, συν το Τυμπάκι στην Κρήτη!!! ‘Η, να έχεις κάποιους λόγους για να μην το κάνεις. Να μην αγαπάς την ταχύτητα. Να μην “σε συμφέρει” σν διοργάνωση. Να την “θυσιάζεις” για να προωθήσεις άλλα projects. Διαλέξτε το σεναριο που σας ταιριάζει. Πάντως, ούτε ανίκανοι, ούτε “εχθροί του σπορ” είναι οι (σημερινοί) άνθρωποι της διοίκησης. Αρα; Αρα, ακριβώς όπως έκανε η ΕΛΠΑ (που είχε πολλούς ικανούς αλλά και πολλούς ανίκανους), επιχειρούν ένα…”αυτοκινητιστικό παιδομάζωμα”, όμοιο με του 1948! Δηλαδή, προωθούν φανατικά τα Ραλλύ και αφήνουν καχεκτική ή ανύπαρκτη την Ταχύτητα. Οι οδηγοί, που βασικά θέλουν να αγωνίζοντα -ας μην το ξεχνάμε αυτό- σιγά σιγά προσανατολίζονται στα Ραλλύ, φτιάχνουν ανάλογα τα αυτοκίνητά τους, βρίσκουν συνοδηγούς, σχεδιάζουν τη ζωή, το πρόγραμμα, τις προπονήσεις και τα μπάτζετς τους, μαθαίνουν τις ειδικές και τις περιοχές, και το πιο σημαντικό, “ξεχνούν” να οδηγούν μόνοι τους!!! Χωρίς να τους διαβάζει ο συνοδηγός, δεν αισθάνονται ασφαλείς και γρήγοροι. Απόδειξη, ότι στη μικρή μας χώρα δεν υπάρχουν οδηγοί που να συμμετέχουν και στα ραλλύ και στην ταχύτητα ή στις αναβάσεις, εκτός απο ελάχιστους χομπίστες με ιστορικά αυτοκίνητα που έτσι κι αλλίως δεν κυνηγούν επιδόσεις. Κια τα Ραλλύ σχεδιάζονται έτσι ώστε να “καλύπτουν” κάθε ανάγκη (και με την βοήθεια των αναβάσεων, να μην “φαίνεται” η έλλειψη της πίστας): Ασφάλτινα, χωμάτινα, μικτά, σπριντ, κύπελλα, πρωταθλήματα, κύπελλα περιοχών, και όλα στις ίδιες και στις ίδιες επαναλαμβανόμενες διαδρομές. Αστικοί μύθοι κυκλοφορούν, για να καλύψουν το σαφώς υψηλό τους κόστος (αναγνωρίσεις, γραψίματα, κόστος συνοδηγού, συχνές ζημιές), και υπολογίζουν το χρήμα με το…αγωνιστικό χιλιόμετρο! Δηλαδή, π.χ.”ναι μεν πληρώνω παραπάνω αλλά θα κάνω 70 χλμ. ειδικών” (ξεχνώντας ότι μπορεί να υπάρχουν και 250 απλών). Αλλά ας μην θεωρηθεί το άρθρο αυτό ως ¨ανταγωνιστικό” μεταξύ ειδών του αγαπημένου αθλήματος. Οποιος κάνει κέφι αγώνες, επιλέγει που να τρέξει, πόσα θα ξοδέψει και τι τον εκφράζει τελικά. Η Ομοσπονδία όμως, η Αρχή του Σπορ, είναι υποχρεωμένη να κάνει το παν για να δίνει όλες τις επιλογές στους συμμετέχοντες. Ποιός λοιπόν πιστεύει σήμερα ότι υπάρχουν στη χώρα μας αγώνες ταχύτητας και θα δαπανήσει χρήματα για να ετοιμάσει, να αγοράσει ή να φέρει αυτοκίνητο; Καταδίκη σε όλα τα σημεία, μέχρι και στους κανονισμούς (της Ταχύτητας που δεν γίνεται), οι οποίοι, αν είναι δυνατόν, άλλαξαν προ διετίας για να ευνοήσουν τα αυτοκίνητα που τρέχουν σε Ραλλύ!!! Ετσι, τα αμιγώς αγωνιστικά πίστας είναι πια τόσο παλιά που θεωρούνται Ιστορικά (Κατηγορίας 4 έως 1990), άλλο αν δεν μπορούν να τρέξουν ως Ιστορικά λόγω των μετατροπών που έχουν δεχτεί (και πάλι εξ’ αιτίας των κακών κανονισμών της Κατηγορίας ΕΕ, που συντέλεσαν ώστε να “σφαγούν” ανεπανόρθωτα, πέραν του σημείου μη επιστροφής).
Το Ράλλυ Ακρόπολις, έστω σαν ERC (ελπίζουμε σε WRC για το 2016), είναι μια μοναδική ευκαιρία διεθνούς προβολής για την Ελλάδα, και πρέπει να γίνεται.Και για τη χώρα, και για το σπορ και για τους θεατές. Δεν χρειάζεται όμως πια η Αρχή (ΟΜΑΕ), ως άλλη ΕΛΠΑ, “να του μαζεύει συμμετοχές” όλο το χρόνο απο τους Έλληνες, τσακίζοντας τις άλλες μορφές του Σπορ. Το Ράλλυ Ακρόπολις έχει βαρύ όνομα που “δουλεύει μόνο του”. Η ταχύτητα έχει την ανάγκη. Είδα, προσφάτως, την διετή υποστήριξη της εφοπλιστικής εταιρείας: Φυσικά στο Ράλλυ Ακρόπολις. Ο προηγούμενος επιχειρηματίας-αγωνιζόμενος που ενεπλάκη σοβαρά με τα διοικητικά στις αρχές του 2000, ο Α. Μανιατόπουλος, φρόντισε να συγκεντρώσει (σε πιο εύκολες εποχές είναι αλήθεια) χορηγίες για το Ακροπολις, αλλά την προσωπική του φροντίδα και οικονομική συνεισφορά την έριξε εκεί όπου υπήρχε πρόβλημα, στην Ταχύτητα, με την διαχείριση της πίστας των Μεγάρων και την κατάργηση του παραβόλου συμμετοχής. Και η ταχύτητα “ανταποκρίθηκε”, και είδαμε πολλά και καλά αυτοκίνητα, κατηγορίες, BTCC, Formula, Ιστορικά, τα πάντα και για αρκετό μεγάλο διάστημα. Και μόλις αποχώρησε απο την διοίκηση της ΕΘΕΑ και την ανέλαβαν πάλι τα “Ραλλόπληκτα” στελέχη παρωχημένων εποχών, η Ταχύτητα άρχισε ξανάνα φθίνει, και επι ΕΘΕΑ- ΕΛΠΑ, και σαν ΟΜΑΕ προ αναγνώρισης, και σαν ΟΜΑΕ Α’ φάσης αναγνώρισης, για να φτάσει στο ναδίρ με την παρούσα διοίκηση! Ποιά τα σημεία που σφάλλουν (έσφαλλαν) οι σημερινοί; Πρώτον, οι μέτριοι, ακατάλληλοι ή και κακοί σύμβουλοι. Δεύτερον, η αντίληψη “όλα για το Ακρόπολις” που προανέφερα. Τρίτον, η απαράδεκτη πολιτική απέναντι σε πρόσωπα, που είτε οδηγεί σε τσακωμούς είτε σε έχθρες. Απορώ, δεν έχουν διδαχθεί απο τους προηγούμενους ότι το Σπορ δεν είναι προσωπική υπόθεση κανενός, ούτε διοικείται με μαγκιές και εγωϊσμούς; Τέταρτον η “απομόνωση” απο την πραγματικότητα, μια “ζημιά” που παθαίνουν όλοι οι διοικούντες. Και πέμπτον η ιδέα ότι “αφού σκοτωνόμαστε στη δουλειά, τότε έχουμε δίκιο σε όλα και κανείς δεν μπορεί να τολ,ήσει μας πεί το παραμικρό (αλλά και να μας το πει εμείς θα αδιαφορήσουμε)”. Ναι, κάποια άτομα απο την διοίκηση όντως δουλεύουν πολύ και σε πολλά ταμπλώ. Δεν είναι μικρό πράγμα μια Αθλητική Ομοσπονδία. Αλλά όχι, δεν έχουν δίκιο σε όλα. Και ναι, μπορεί να τους πει και να παρατηρήσει ό,τι θέλει όποιος θέλει, απο το σπίτι του απο το γραφείο του απο την πολυθρόνα του. Οταν παλεύεις για την εξουσία και την κατακτάς, αυτόματα τίθεσαι στην υπηρεσία αυτών που σε βάζουν εκεί, και συγκεκριμένα των οδηγών αγώνων. Αυτοί ξοδεύουν απο αυτούς ζεί το άθλημα που διοικείς, και εσύ ΕΙΣΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΟΣ να τους παράσχεις το πλαίσιο.
Τι έκανε για την Ταχύτητα η διοίκηση της Β’ φάσης αναγνώρισης της ΟΜΑΕ; Τίποτα! Τσακώθηκε για τα οικονομικά με την πίστα των Μεγάρων και δεν έβαλε το χέρι στο Ταμείο της να τσοντάρει δυό τρία χιλιάρικα για να γίνουν οι φετεινοί αγώνες!!! Θεσμοθέτησε μια εκτός πραγματικότητας πρόταση πρώην “συμβούλων της” (που είχαν ίδιο συμφέρον) για την δημιουργία ενός πρωταθλήματος Νέων με παλιά- παμπάλαια αυτοκίνητα, παντελώς άχρηστα, πεταμένα λεφτά σε μάζεμα και σε εξοπλισμό. Πήγε πίσω στο χρόνο, αντί να χρησιμοποιήσει την “ημι-κρατική” υπόστασή της για μια πιο σύγχρονη και τελικώς πιο συμφέρουσα λύση. Και τώρα, στο τέλος της χρονιάς, με ένα ακόμα Πρωτάθλημα ταχύτητας χαμένο, προσπαθεί να στηρίξει οικονομικά έναν αγώνα του “λάθους” της, α) για να αποδείξει ότι δεν ήταν λάθος (!), και β) για να γλυτώσει απο την οργή όσων παιδιών πίστεψαν στο λάθος πλάνο και στα μεγάλα λόγια και ξόδεψαν χρήματα πάνω στα παλιά αυτά αυτοκίνητα, αγοράζοντας σαράβαλα15ετίας για να τα κάνουν “σύγχρονα” αγωνιστικά. Το 2015!
Και για να μην το ξεχάσω, “έργο” της Ομοσπονδίας ήταν και ο απαράδεκτος διαχωρισμός των κατηγοριών στην Ταχύτητα, που είναι διαφορετικές απο αυτές της μοναδικής υγιούς έκφρασης ασφάλτινης ταχύτητας, τις αναβάσεις, και σαν αποτέλεσμα θα έχει το να χαθούν μερικές συμμετψχές ακόμα, αν -που το ευχόμαστε- γίνει κάποτε Πρωτάθλημα πίστας. Εχουν πολλά να μάθουν (και πρώτα απο όλα να ακούν), σύμφωνοι. Το να προωθούν όμως τα Ραλλύ εις βάρος της Ταχύτητας, πρέπει να ομολογήσω ότι το έμαθαν καλά και με τη μία!
ΕΠΕΙΓΟΝ: ΔΕΝ ΠΕΡΑΣΑΝ 24 ΩΡΕΣ ΚΑΙ ΤΟ AUTO CLASSIC ΔΙΚΑΙΩΘΗΚΕ ΓΙΑ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ:
Ανώνυμος
ΚΑΤΑΠΈΛΤΗΣ! ΣΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΣΥΜΦΩΝΩ . ΤΕΛΙΚΑ ΤΟ ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ ΚΡΙΝΕΤΑΙ ΕΠΙΤΥΧΗΜΕΝΟ ΑΠΟ ΠΛΕΥΡΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΣΥΜΜΕΤΟΧΩΝ;;