Ναι, γιατί αυτό ήταν το μόνο ζητούμενο της ημέρας, και το μόνο “πρόβλημα” που είχε (και θα έχει) ο Σ.Ι.Σ.Α. στις εξαιρετικά δημοφιλείς διοργανώσεις του. Γιατί όπως και να το κάνουμε, 128 (!) συμμετοχές δεν τις συναντάς συχνά σε αγώνες και ΠΟΤΕ σε Ιστορικές εκδηλώσεις. Και το Rally Sprint Regularity που διοργανώθηκε στις 5 Ιουνίου στη Βούλα περιλαμβάνοντας και την διαδρομή της παλαιάς ανάβασης “Κρεμασμένος Λαγός” (που έδωσε και το όνομα στο event), σε καμμία περίπτωση δεν μπορεί να θεωρηθεί ή να χαρακτηριστεί ως “αγώνας”, αλλά σαν ένα ήπιο και ΑΡΓΟ regularity με δύο χρονομετρήσεις και χαμηλή μ.ω.τ. (που περιλάμβανε και “ακινητοποίηση” stop and go για να μην αναπτυχθεί καν ούτε “κατά λάθος” υψηλή ταχύτητα σε μια μικρή ευθεία του δρόμου!). Η σύντομη διαδρομή αυτή έγινε τρείς φορές, απο τις οποίες η πρώτη καθυστέρησε λόγω…χώρου! Τα (πάρα πολλά!) αυτοκίνητα δεν είχαν βρεί τις θέσεις τους στην πλατεία Αγίου Νεκταρίου Βούλας όπου και η εκκίνηση, ενώ και οι οδηγοί δεν ήταν υπομονετικοί. Ετσι, όταν στην πρώτη εκκίνηση των “legends”, όπου ένας αναβάτης μοτοσυκλετας και 10 αυτοκίνητα που είχαν κάποια σχέση με τον προ τεσσαρακονταετίας τελευταίο αγώνα έκαναν μια τιμητική βόλτα και επέστρεψαν ακολουθώντας τον αλυτάρχη, χρειάστηκε να μπουν ξανά στη σειρά για την κανονική χρονομέτρηση, υπήρξε κυκλοφοριακό πρόβλημα, και αρκετή καθυστέρηση, αποκλειστικά και μόνο λόγω πάρκινγκ. Οι επόμενες δύο βόλτες κύλησαν γρήγορα και με τάξη, ενώ οι συμμετέχοντες έχοντας απόλυτα εννοήσει ότι οι κάτοικοι της περιοχής δεν πρέπει με κανένα τρόπο να ενοχληθούν ή να προβληματιστούν, οδηγούσαν αργά και -συνήθως- ήσυχα μέχρι την έναρξη της δασικής περιοχής, έξω απο τον οικιστικό ιστό. Και μένουμε σε αυτό, γιατί όντως η εκδήλωση ήταν όμορφη, οικονομική (συμμετοχή 50 Ευρώ) και ευχάριστη, όχι τόσο οδηγικά μια και η διαδρομή ήταν πολύ σύντομη και πολύ αργή λόγω της περιοχής και των αυστηρών περιορισμών που είχε θέσει η οργάνωση, αλλά για την ευκαιρία συγκέντρωσης τόσο πολλών αυτοκινήτων και των οδηγών-φίλων των κλασσικών για ένα Κυριακάτικο πρωϊνό γεμάτο αυτοκίνητα και “μέσα” στο σπίτι τους, με μηδενικά έξοδα. Ως εκ τούτου, τα συγχαρητήρια ξεκινούν απο τον Δήμαρχο Βάρης-Βουλιαγμένης-Βούλας Γρηγόρη Κωνσταντέλλο, που πίστεψε και “τόλμησε” να θέσει υπο την αιγίδα του Δήμου την Ιστορική εκδήλωση, όπως κάθε πολιτισμένος άνθρωπος (εκτός Ελλάδος) θα έκανε! Αλλά σ’ εμάς χρειάστηκε ένας…πιλότος με ανοιχτούς ορίζοντες (λόγω επαγγέλματος!) για να αγκαλιάσει το Ιστορικό αυτοκίνητο δίνοντάς του την ευκαιρία να ρολλάρει στην επίσης Ιστορική διαδρομή της φημισμένης ανάβασης. Οσο για τον Σ.Ι.Σ.Α., για μια ακόμα φορά μας ξάφνιασε ευχάριστα, και έκανε κάθε προσπάθεια να διαχειριστεί τον υπερβολικά μεγάλο όγκο των συμμετοχών (πολλές εκ των οποίων ήρθαν μόνο για την εμπειρία και όχι για την κατάταξη, γι’ αυτό και οι τόσες “εγκαταλείψεις”, που σημαίνουν ότι αρκετοί δεν έμειναν και για το δεύτερο ή το τρίτο πέρασμα -ανάμεσά τους κι εμείς, που “εισπράξαμε” και νιώσαμε αρκετή συγκίνηση την πρώτη φορά!).
Για την τάξη, απο τα 125 πληρώματα που δήλωσαν συμμετοχή τα 12 δεν ξεκίνησαν (άρα οι πραγματικές συμμετοχές ήταν 113), τα 13 ανήκαν στην κατηγορία “Legends” και δεν χρονομετρήθηκαν, και 15 εκκίνησαν κανονικά το Α’ σκέλος αλλά δεν ολοκλήρωσαν και τα τρία περάσματα, οπότε θεωρούνται DNF – εγκαταλείψαντες. Και τα τρία σκέλη έκαναν κανονικά 79 πληρώματα, και απο αυτά, όπως φαίνεται απο τους βαθμούς ποινής, για θέση στην κατάταξη και κύπελλα προσπάθησαν γύρω στους 25 με 30, ενώ οι υπόλοιποι απήλαυσαν την Κυριακάτικη οργανωμένη βόλτα με το Ιστορικό τους σε μια διάσημη διαδρομή, σαν, ας πούμε, μια “ρέπλικα ανάβασης Βούλας”!
*Επί προσωπικού, η ευκαιρία συμμετοχής του Dobermann με την Bultaco Astro 360 με την οποία το 1977, ΣΤΟΝ ΙΔΙΟ ΔΡΟΜΟ, πήρε τη νίκη και το “παντοτινό” ρεκόρ του “Λαγού”, ήταν μια ξεχωριστή εμπειρία. Ο Dobermann, κατά κόσμον Δ. Παπανδρέου, ευχαριστεί την οργάνωση που προσπάθησε πολύ γι’ αυτό (αντίθετα, πρέπει να πούμε, με ό,τι συνέβη στην επίσης Ιστορική ανάβαση Διονύσου προ διμήνου, όπου απαγορεύθηκε απο -εκείνη- την οργάνωση η “παρέλαση” της Astro και του Dobermann που είχαν νικήσει προ τεσσαρακονταετίας, πριν τον αγώνα -παρ’ ότι στην αρχή το είχαν δεχτεί). Ευχαριστεί επίσης τον Ιωσήφ Γαϊτανή για τις φωτογραφίες και την ανάρτησή του, όπως και τον Αλυτάρχη Μ. Μουζούκη, ο οποίος παρ’ ότι κυριολεκτικά “παρέδωσε” για την επιτυχία του Rally Sprint Regularity, στο facebook ανέβασε φωτογραφία του με τον Dobermann (αντί για κάποια φωτο αυτοκινήτων!) και μερικά τιμητικά λόγια, εδώ: https://web.facebook.com/michael.mouzoukis?_rdr.
(Η συγκίνηση με τις ευχαριστίες του υπογράφοντος, συνεχίζουν να μάχονται!)
Ποιά θα είναι η συνέχεια; Λόγω της καλής διαγωγής και συμπεριφοράς των πληρωμάτων αλλά και την προσεκτική διοργάνωση που απέκλειε υψηλές ταχύτητες και γρήγορα περάσματα κάνοντας ουσιαστικά μια συγκέντρωση-βόλτα-γιορτή, το πιθανότερο είναι να διοργανωθεί ο “Λαγός” και το 2017. Μια μόνο πρόταση θα είχαμε να κάνουμε εδώ: Προ-PARKING και συγκέντρωση των αυτοκινήτων υποχρεωτικά σε γειτονική πιο ανοιχτή περιοχή, και μετάβαση κατά εικοσάδες στην Πλατεία Αγίου Νεκταρίου για την εκκίνηση. Ετσι, και 228 να πάνε οι συμμετοχές, πρόβλημα δεν θα υπάρξει. Τέλος, αν το μόνο “πρόβλημα” σε διοργάνωση 128 αυτοκινήτων ήταν ο χώρος του πάρκινγκ, αυτό είναι ένας καλός δείκτης για την επιτυχία του event! Και του χρόνου (αλλά μέχρι τότε, καλοδεχούμενες και όποιες ιδέες συνδυάζουν, σαν τον “Λαγό”, την Ιστορία με την διασκέδαση).
A110 ALPINE
ο ηχος απο την BULTACO και το ντουμανι της διχρονιλας με ανατριχιασανε και με γυρισανε πολλα πολλα χρονια πισω.
σε ευχαριστω Doberman για αυτο που μου προσφερες.