Δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος για να κλείσει τον πρώτο (και ΜΕΓΑΛΟ) κύκλο ζωής του ένας θεσμός όπως το 24 Ωρες Ελλάδα, όπως μετά απο μια επιτυχημένη διοργάνωση όπως η φετεινή. Ναι, είναι δύσκολο για όλους, σε κάθε τομέα και σε κάθε δραστηριότητα της ζωής, το να δεχτούν ότι έφτασε το (όποιο) τέλος, αφού είναι ¨εγκλωβισμένοι” στις συνήθειες και τις υποχρεώσεις τους και περιστοιχίζονται απο ομοϊδεάτες που θεωρούν εξ’ ορισμού τις εξωτερικές φωνές και τις διαφορετικές προτάσεις ως αιρετικές. Ομως, ζούμε στο 2014 και ο 20ος αιώνας είναι ο περασμένος αιώνας! Και μάλιστα ΠΟΛΥ περασμένος, γιατί το millennium που όσοι το έζησαν και το γιόρτασαν το θεωρούν περίπου ως “πρόσφατο γεγονός”, βρίσκεται ήδη μιάμιση δεκαετία πίσω! Στην προχτεσινή απονομή των 24 Ωρών (σε χώρο, ας μας επιτραπεί η κρίση, εντελώς λανθασμένο και σαφώς ακατάλληλο -κάτι καλύτερο θα άξιζε το 24ωρο, γιατί ο Σύλλογος δεν μας έχει συνηθίσει στο να διαφημίζει επιχειρήσεις φίλων του, πόσω μάλλον γυμναστήρια) οι περισσότεροι βραβευθέντες των Κατηγοριών και πολλοί απο τους συμμετέχοντες (εκτός φίλων και γνωστών), θα ήταν δεν θα ήταν 10-12 χρονών στην αλλαγή της χιλιετίας! Γι’ αυτούς, “αντίκες” είναι τα αυτοκίνητα της δεκαετίας του ’90, σαν κι αυτά που είχαν οι παππούδες, οι πατεράδες και οι θείοι τους. ΑΥΤΟΣ ήταν ο σκοπός και ο στόχος της FIVA όταν δημιούργησε την (εκτός συναγωνισμού) κατηγορία αυτοκινήτων 20ετίας (μέχρι το 1994, και το 1995 απο του χρόνου), ενώ πινακίδες ΦΙΛΠΑ απο το 2015 θα εκδίδουν πλέον τα μοντέλα μέχρι τέλους 1985, σαν κι αυτά με τα οποία πολλοί κυκλοφορούμε (με κρατικές πινκίδες βέβαια), όχι απαραίτητα λόγω “χόμπυ” αλλά επειδή είναι αυτοκίνητα που έμειναν στην παραγωγή μέχρι και μετά το 1990, δηλαδή μια χαρά “σύγχρονα”, με ηλεκτρικά παράθυρα και κλειδαριές, κλιματισμούς, ψεκασμούς, καταλύτες και ABS! Ειναι εντελώς λάθος το να θελήσουν οι πενηντάρηδες και εξηντάρηδες που έχουν μείνει στην εποχή των δικών τους παππούδων, πατεράδων και θείων με τα Cadett και τα 403, να “περιορίσουν” τις Ιστορικές εκδηλώσεις στο κλουβί των αναμνήσεών τους. Ο κόσμος αλλάζει, προχωράει, έρχονται καινούργια πράγματα και καινούργιοι άνθρωποι και πρέπει να δημιουργηθεί χώρος και κίνητρο γι’ αυτούς, διαφορετικά αρχικά θα γίνουμε μια “ελίτ του Μπύθουλα” (κατά Μαντάμ Σουσού) και στη συνέχεια θα παραμεριστούμε και θα γκρινιάζουμε “γιατί τάχα δεν αναγνωρίζεται η προσφορά μας για ένα άθλημα που εμείς χτίσαμε” και όλα αυτά τα παράπονα των μεσόκοπων και των ηλικιωμένων που τα ακούνε οι νέοι απο ευγένεια και μετά χαιρετούν βιαστικά και φεύγουν ΓΙΑΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΝΕ ΠΑΡΑΚΑΤΩ.
Αυτά τα λίγα σαν “εισαγωγή”, για όσους φυσικά επιθυμούν να συνεχίσουν να ζουν στην εποχή μας και είναι πρόθυμοι να δοκιμάσουν το καινούργιο για την εξέλιξη (και όχι “την αλλαγή για την αλλαγή”, σαν τους Υπουργούς Παιδείας και Οικονομικών των τελαυταίων δεκαετιών που διαλύουν τα πάντα ανα τετραετία, ή πιο σωστά ανα διετία!). Θα ακολουθήσει άλλο άρθρο με προτάσεις για τον δεύτερο κύκλο ζωής των εκδηλώσεων σαν το 24 Ωρες Ελλάδα, ενώ με χαρά θα διαβάσουμε τα σχόλια και τις τοποθετήσεις σας, που καλό θα είναι να ξεφεύγουν απο τα στερεότυπα και να βλέπουν την μεγάλη εικόνα, τον κόσμο που φεύγει και τον κόσμο που έρχεται. Δ.Π.
Ανώνυμος
Αγαπητέ κ. Παπανδρέου,
Επί 67 εκκινησάντων δεν τερμάτισαν 11.ασχολίαστο από όλους! ποσοστό που αγγίζει τους sporting αγώνες ιστορικού ακροπολις!