Αργότερα την ίδια μέρα (την εβδομάδα μεταξύ Χριστουγεννων και Πρωτοχρονιάς), η ίδια πρόσκληση επαναλήφθηκε με την επισήμανση ότι είναι προσωπική και την παράκληση να παραμείνει embargoed, που λέμε στον Τύπο, μέχρι την ημερομηνία της συνάντησης.
Ποιάς συνάντησης;
Μιάς συγκέντρωσης των δημοσιογράφων αυτοκινήτου (έντυπου και ηλεκτρονικού Τύπου), στα εντευκτήρια της “άτυπης Λέσχης” 3CG, όπου η Ομάδα Φίλων και Μελών ΦΙΛΠΑ που θα “κατέβει” στις αρχαιρεσίες της 24ης Ιανουαρίου με υποψήφιο Πρόεδρο τον κ. Κ. Μητρόπουλο, θα ανέπτυσσε τις ανησυχίες, τους προβληματισμούς και τους λόγους/σκοπούς/στόχους της για το μέλλον της ΦΙΛΠΑ (και, στον βαθμό που η ΦΙΛΠΑ σαν η παλαιότερη και μεγαλύτερη Λέση Ιστορικών οχημάτων επηρεάζει τις εξελίξεις) και το μέλλον του Ιστορικού αυτοκινήτου στη χώρα μας.
H πρώτη παρατήρηση είναι ότι η προσέλευση των δημοσιογράφων ήταν τουλάχιστον “ελλιπής” (για να μην πούμε απογοητευτική).
Η δεύτερη παρατήρηση είναι ότι διαβάσαμε ένα σημείωμα του φίλου και συναδέλφου κ. Σ. Χατζηπαναγιώτου, το οποίο αν και προσωπικό και βαθύτατα υποκειμενικό, ήταν στην ουσία ένα προεκλογικό μανιφέστο “θεοποίησης” (το λιγότερο!) της Oμάδας, και του υποψηφίου Προέδρου, που διεκδικεί την ηγεσία της ΦΙΛΠΑ.
Ενας τόσο αναγνωρίσιμος, γνωστός και με την δική του μεγάλη ιστορία δημοσιογράφος (και οδηγός αγώνων) αυτοκινήτου, σύμφωνα με τον δικό μας κώδικα θα έπαιρνε αποστάσεις απο μια εκλογική αντιπαράθεση, ό,τι κι αν του έλεγε η καρδιά του, ή τουλάχιστον θα εξασφάλιζε την αναγκαία αντικειμενικότητα. Αλλά αυτό δεν είναι δική μας υπόθεση, και δεν θα αναφερόμαστε καθόλου στην εντελώς ασυνήθιστη για τον φίλο μας Στράτη (παρά την παρορμητική του γραφή και αρθρογραφία) δημοσίευση, ΑΝ ήταν παρών στην συνάντηση της Πέμπτης 4 Ιανουαρίου στα εντευκτήρια της 3CG.
Αλλά ήταν απών…
Η τρίτη παρατήρηση είναι, ότι πέραν των τοποθετήσεων για μια σειρά “ψυχαγωγικών” και πρακτικών θεμάτων όπως το περιοδικό της ΦΙΛΠΑ, η διοργάνωση του Τατοϊου, η αύξηση των ημερών και τρόπων συναναστροφής παλαιών και νέων μελών στα Εντευκτήρια της Λέσχης και η παροχή συμβουλών προς τους νέους ιδιοκτήτες ιστορικών, δεν υπήρξε συγκεκριμένη τοποθέτηση ούτε και αναλυτική αναφορά σε άλλα, μεγάλα και σοβαρά, θέματα όπως οι σαφείς και ξεκαθαρισμένες θέσεις της Ομάδας για την κυκλοφορία των κλασσικών οχημάτων, για την έκδοση πινακίδων, για τις σχέσεις και επαφές (άν έχουν γίνει ή αν θα γίνουν, κάτι μοιραίο να συμβεί) με την ΕΛΠΑ και την ΟΜΑΕ, για την συνέχιση ή μη των “εχθροπραξιών” με την ΕΟΕΕ, για τις συνδιοργανώσεις με άλλες Λέσχες, για τον τρόπο διοργάνωσης των εκδηλώσεων regularity, για την προσπάθεια “διαχωρισμού” των παλαιότερων οχημάτων απο τα 30άχρονα του 1988 και τα “potentially historic” του 1998 αυτοκίνητα που έχουν αλλοιώσει σε δραματικό βαθμό την εικόνα των πραγματικών κλασικών (πάντα μέσα τα πλαίσια των κανονισμών FIVA και εντός των διοργανώσεων), και ακόμα:
Τις θέσεις και τους σκοπούς της υποψήφιας διοίκησης για τις Ιστορικές μοτοσυκλέτες και την έκδοση δελτίων και πινακίδων γι’ αυτές (ένας τομέας τον οποίο έχει “απεμπολήσει” η ΦΙΛΠΑ, με “ανάθεση” σε τρίτους και “εξοστρακισμό” των εκδηλώσεων δικύκλων απο το ημερόλογιό της), και τέλος μια ενημέρωση για τις συναντήσεις με τα αρμόδια Υπουργεία για την Κ.Υ.Α., αλλά και τοποθέτηση ειλικρινή για τις ενέργειες και τις επαφές που πρόκειται να γίνουν.
Αυτά περιμέναμε να ακούσουμε στην συνάντησή μας, αυτά θέλαμε να αποτυπωθούν σε δημόσια ανακοίνωση της Ομάδας και του υποψηφίου Προέδρου (πείτε την και προεκλογική, απόλυτα θεμιτό είναι). Ακολουθεί βέβαια (στο τέλος του άρθρου) η ανακοίνωση της Ομάδας με την αναγγελία υποψηφιότητας του Προέδρου, αλλά ουσιαστικά γνωρίζουμε μόνο όσα μας απάντησαν στις σχετικές μας ερωτήσεις (και πάλι όχι άμεσα, ούτε συγκεκριμένα, ενώ να σημειώσουμε ότι οι περισσότεροι συνάδελφοι απλώς παρακολουθούσαν άνευ ερωτήσεων, πλην ενός -πολύ καλού και αγαπητού μας φίλου- που ανέπτυξε τον ιδιαίτερο προβληματισμό του για την εξεύρεση καλού …ταπετσέρη, σαν παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο μια Λέσχη θα πρέπει να βοηθάει τα μέλη της!).
Πιστεύουμε, με την μακρά εμπειρία μας στην δημοσιογραφία (απο το 1971), στα Κλασσικά αυτοκίνητα (απο το μακρινό 1969) και “στη ζωή” (απο την ακόμα πιο μακρινή δεκαετία του 1950), ότι η υποψήφια διοίκηση της ΦΙΛΠΑ ακολουθεί μια “πολιτική προσέγγιση” και συντεταγμένη, σύγχρονη, “προεκλογική εκστρατεία”, με δημοσιεύσεις, “φιλικά άρθρα”, συναθροίσεις, συνεντεύξεις Τύπου, αλλά και μερικής “απόκρυψης” της πλήρους ατζέντας της, που αφορά ΟΛΟΥΣ τους φίλους και ιδιοκτήτες Ιστορικών οχημάτων στην Ελλάδα. Γιατί;
α) Γιατί η επικρατούσα άποψη της Ομάδας είναι οι (μελλοντικές) Κρατικές πινακίδες Ιστορικών, με κάποιο “ελαφρύ” ΚΤΕΟ, αλλά άγνωστο κόστος τελών και επίσης άγνωστων περιορισμών κυκλοφορίας.
β) Γιατί έτσι η ΦΙΛΠΑ θα περιοριστεί στην έκδοση δελτίων γνησιότητας (καρτών FIVA) και όχι πινακίδων, με μάλλον αυξημένο κόστος για να μην χαθούν τα απαραίτητα έσοδα για την λειτουργία της Λέσχης. Αυτό σημαίνει ότι ο κάτοχος ενός απλού Ιστορικού οχήματος θα πληρώνει τέσσερις φορές, δηλαδή κάρτα στην ΦΙΛΠΑ, πινακίδες στο Κράτος, ΚΤΕΟ σε ιδιώτες και ασφάλεια σε εταιρείες, χωρίς να αποκλείεται καθόλου η ταυτόχρονη εκδοση δελτίων και απο άλλες “Αρχές” με πιο…”ανταγωνιστικό” κόστος! Είναι κάτι που θα ευνοούσε μόνο (ή ιδιαιτέρως) τα πολύ μεγάλα και τα ΜΗ εκτελωνισμένα (πολύ ακριβά) αυτοκίνητα, ενώ όλοι οι άλλοι ιδιοκτήτες μικρότερων, απλούστερων και οικονομικότερων Ιστορικών που είναι η συντριπτική πλειοψηφία, θα είναι προτιμότερο να εκδώσουν κανονικές πινακίδες υπουργείου (ή να υποχρεωθούν να ακολουθήσουν, προσδεδεμένοι στο αρμα μιάς Ομοσπονδίας Λεσχών στις οποίες δεν είναι καν μέλη!). Πάντως η υποψήφια διοίκηση στοχεύει στο να προτείνει (στο Κράτος) να παραμείνουν ως έχουν όσα οχήματα εχουν ήδη εκδώσει πινακίδες και να ισχύσουν άλλα μέτρα και σταθμά στο μέλλον.
γ) Γιατί σε ερώτησή μας σχετικά με τους σκοπούς της υποψήφιας διοίκησης της ΦΙΛΠΑ απέναντι στην ΕΛΠΑ, δεν πήραμε απάντηση, σαν να μην υπάρχει (ή να μην υπάρξει στο μέλλον) ΕΛΠΑ, κάτι που φυσικά απέχει απο την πραγματικότητα γιατί η ΕΛΠΑ θα συνεχίσει να υπάρχει, με διαφοροποιημένη μορφή, και να έχει ισχύ στην FIA.
δ) Γιατί σε ερώτησή μας για το αν ο απώτερος στόχος της Ομάδας και του υποψηφίου Προέδρου είναι η ανάληψη της διοίκησης της Ομοσπονδίας Ε.Ο ΦΙΛΠΑ, η απάντηση ηταν καταφατική, κάτι που καθιστά ακόμα πιο επιτακτική την πλήρη δημοσιοποίηση των στόχων, των σκέψεών τους αλλά και των πρώτων ενεργειών τους, μια και “αύριο” πιθανόν να βρεθούν σε θέση που να προτείνουν στο Κράτος, σαν ισχυροί συνομιλητές, έχοντας την ισχύ μιας Ομοσπονδίας με πολλές χιλιάδες μέλη και ψήφους (και όχι μόνο μιας Λέσχης, έστω και της μεγαλύτερης), μέτρα και μεθόδους κυκλοφορίας που να επηρεάσουν τους πάντες, άλλους θετικά αλλά και κάποιους αρνητικά (ίσως τους περισσότερους, ποιός μπορεί να ξέρει, αν δεν…ξέρει;). Εξ’ ού και ο τίτλος μας: “FIRST WE TAKE MAΝHATTAN (ΦΙΛΠΑ), THEN WE TAKE BERLIN (Ε.Ο. ΦΙΛΠΑ)”.
Ο κόσμος (και τα μέλη- ψηφοφόροι της Λέσχης), γνωρίζουν τα καλά, και ιδίως τα “‘άσχημα” και τα λάθη της παρούσας διοίκησης, της οποίας το μεγαλύτερο, πέραν των πρόσφατων εξελίξεων που ακόμα δεν έχουν αναλυθεί ώστε να αποδοθούν ευθύνες στο μέτρο που (της) αναλογούν, ήταν η φθορά μέσω της μακρόχρονης παραμονής στην Προεδρία που άγγιξε την …ισοβιότητα! Θα πρέπει λοιπόν, πέραν των βιογραφικών, να ξέρουν τα πάντα για τους στόχους των “διεκδικητών”, των οποίων τις καλές προθέσεις και ικανότητες ουδείς αμφισβητεί (αν και έχουν ήδη πολλάκις δοκιμαστεί και συμμετάσχει σε παρελθόντα διοικητικά σχήματα υπό τον απερχόμενο Πρόεδρο). Απλά, ό,τι είναι καλό για τους λίγους, δεν είναι απαραίτητα καλό για τους πολλούς! Αυτό κανείς δεν πρέπει να το ξεχνάει, ΠΟΤΕ και με ΤΙΠΟΤΑ (ιδίως δε σε περιόδους μεγάλης και παρατεταμένης οικονομικής κρίσης, που η οπτική γωνία αλλάζει ανάλογα με την κατάσταση του καθενός!).
ε) Γιατί όταν ρωτήσαμε αν υπάρχει εκ μέρους των μελών και του υποψηφίου Προέδρου ο άπειρος χρόνος που απαιτείται για την διοίκηση μιας μεγάλης Λέσχης όπως η ΦΙΛΠΑ μαζί με την ανάπτυξη πρόσθετων δραστηριοτήτων, η απάντηση μας κάλυψε μόνο μερικώς, και βρισκόμαστε στη θέση να εκφράσουμε την άποψη ότι η (νέα) διοίκηση αποτελείται απο επιφανείς συμπολίτες μας με σαφή προσδιορισμό ως ανήκοντες στην ανώτερη μορφωτική, επαγγελματική και οικονομική κατηγορία του πληθυσμού (στα δύο εκ των τριών ή και στα τρία), και κάποιοι πλησιάζουν στην φάση της συνταξιοδότησης. Αυτό βεβαίως εξασφαλίζει αρκετό χρόνο και σίγουρα ανεβάζει το επίπεδο ως προς την ιδιαίτερα σημαντική “πολιτιστική και αυτοκινητιστική κουλτούρα”, ενώ η ενασχόληση με τα κοινά σαν διοίκηση μιας Λέσχης (πόσω μάλλον μιας σχετικής με το χόμπυ του καθενός Ομοσπονδίας) είναι μια εξαιρετικά ευχάριστη απασχόληση, αλλά πάντα ελλοχεύει ο κίνδυνος της “ελιτίστικης” κατεύθυνσης (διολίσθησης;), την οποία στο παρελθόν δεν απέφυγε η ΕΛΠΑ, και διατηρεί η ΦΙΛΠΑ μέχρι σήμερα (σε κάποιο βαθμό), χωρίς να διαφαίνεται προοπτική αλλαγής. Θα είμαστε ευτυχείς αν βλέπαμε ΚΑΙ άτομα νεώτερα, με “ελαφρύτερα” βιογραφικά, λιγότερες φιλοδοξίες, περιορισμένη αλλεργία στο “όχι”, και ευήκοα ώτα στα “λαϊκότερα” στρώματα του Ιστορικού. Επίσης, εντελώς δημοσιογραφικά και αντικειμενικά, θα επιθυμούσαμε και τον αντίλογο ή τις θέσεις της έτερης υποψηφιότητας για την προεδρία της ΦΙΛΠΑ μετά την παραίτηση του απερχομένου Προεδρου απο την διεκδίκηση μιας ακόμη (;!) θητείας, και της υποψηφιότητας ενός εκ των μελών του παρόντος Δ.Σ. αλλά αυτό είναι επιλογή της κάθε πλευράς.
Αυτά προς το παρόν για τις Εκλογές της ΦΙΛΠΑ, με την πληροφόρηση που έχουμε (και κατά το δυνατόν περιορισμό των απόψεων και σχολίων εκ μέρους μας, μια και όπως γίνεται αντιληπτό έχουμε και βαθύτερη γνώση, και γνώμη αλλά και άποψη για τα τεκταινόμενα!). Το σίγουρο είναι ότι η ΦΙΛΠΑ θα μπει σε μια νέα πορεία, γιατί πρέπει να επισημανθεί ότι μέρος της Ομάδας, όπως και ο υποψήφιος Πρόεδρος, είχαν και στο παρελθόν δηλώσει υποψηφιότητα (2014) χωρίς επιτυχία. Αυτή τη φορά, θα λέγαμε ότι όποιος και να εκλεγεί ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΟΣ να προσπαθήσει ΚΑΙ ΝΑ ΠΕΤΥΧΕΙ για το κοινό καλό (και όχι μόνο της ΦΙΛΠΑ, μια και είναι δεδομένη η σύνδεσή της με την Ε.Ο. ΦΙΛΠΑ).
Ας ελπίσουμε ότι σύντομα θα δούμε μια Κ.Υ.Α. που θα επαναφέρει ένα ικανοποιητικό status για τα Ιστορικά οχήματα ΧΩΡΙΣ να τα υποχρεώνει σε μεγάλα έξοδα, ατέλειωτη γραφειοκρατία ή (το χειρότερο!) “υποχρέωση” συμμετοχής σε εκδηλώσεις Λεσχών για να μπορέσουν έστω “να ξεμυτίσουν” απο τα γκαράζ τους. Οπωσδήποτε η απόφαση ανήκει στα μέλη της ΦΙΛΠΑ που έχουν δικαίωμα ψήφου (της οποίας όντως το Καταστατικό χρειάζεται ανανέωση για να περιορίσει τις θητείες -η υποψήφια διοίκηση θέτει ως στόχο τις δύο θητείες- και για να καταργήσει την ψήφο μέσω εξουσιοδοτήσεων που είναι και το βασικό όπλο του παραγοντισμού).
Κλείνοντας, κάνουμε κι εμείς μια “προεκλογική” ευχή, που δεν είναι άλλη απο την ΜΕΤΕΚΛΟΓΙΚΗ συνεργασία όλων των μελών της απερχόμενης και της επόμενης διοίκησης, για το κοινό όφελος. Δ.Π.
ΕΚΛΟΓΕΣ ΦΙΛΠΑ – ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΟΜΑΔΑΣ ΦΙΛΩΝ ΜΕΛΩΝ ΦΙΛΠΑ
Αγαπητοί φίλοι,
Αποφάσισα να θέσω υποψηφιότητα για Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου στις επερχόμενες εκλογές της ΦΙΛΠΑ.
Ασχολούμαι με το ιστορικό αυτοκίνητο από το 1996 και είμαι μέλος της ΦΙΛΠΑ από το 1999. Έχω διατελέσει πρόεδρος της Επιτροπής Χορηγιών της ΦΙΛΠΑ, αλυτάρχης στα δύο πρώτα Circuit του Τατοίου και πρόεδρος της Ομάδας Εργασίας για την Στρατηγική και την Αλλαγή του Καταστατικού της Ε.Ο. ΦΙΛΠΑ.
Τα τελευταία χρόνια όλοι μας έχουμε το αίσθημα της σταδιακής παρακμής της ΦΙΛΠΑ:
– Πρώτα από όλα η έκδοσή της απόλυτα απαγορευτικής για την κυκλοφορία ιστορικών αυτοκινήτων ΚΥΑ του Οκτωβρίου 2017.
-Η συνεχής απαξίωση του Διεθνούς Ράλλυ και του Concours d’Elegance.
– Η απώλεια, μετά από τρεις προσπάθειες του circuit Τατοίου στην ΟΜΑΕ και την ΔΙΕΛΠΙΣ, για μη προφανείς λόγους.
-Η παντελής απουσία του πολιτιστικού στοιχείου από τις εκδηλώσεις της ΦΙΛΠΑ.
– Η εγκατάλειψη καλών συνηθειών για μία λέσχη, όπως το Χριστουγεννιάτι
– Η αποδυνάμωση της δημόσιας φωνής και επιρροής της ΦΙΛΠΑ και η συρρίκνωση του ζωτικού της χώρου στα μέλη της και στην κοινωνία.
– Η εγκατάλειψη του περιοδικού, το ασήμαντο site της ΦΙΛΠΑ, η απουσία blogs.
– Η απομείωση της παρουσίας μας στις επιτροπές της FIVA.
– Η μη αλλαγή ενός, κοινά αποδεκτού ως αρχαίου και δύσμορφου, καταστατικού
-Η συστηματική αποδυνάμωση της σχέσης μεταξύ των μελών και της διοίκησης.
Ο χώρος του ιστορικού αυτοκινήτου έχει βαλτώσει. Έφτασε η στιγμή της αλλαγής πορείας και της αρχής μιας προσπάθειας ανάταξης της ΦΙΛΠΑ, ώστε οι επιθυμίες και οι προσδοκίες των μελών να ακούγονται και στο μέτρο του δυνατού να ικανοποιούνται.
Σας ζητώ να στηρίξετε την προσπάθεια αλλαγής της ΦΙΛΠΑ με την παρουσία σας στην Γενική Συνέλευση και με την ψήφο σας σε μένα και σε όσους από την ομάδα μας θέσουν υποψηφιότητα για μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου.
Εκ μέρους της ομάδας σας ευχαριστούμε εκ των προτέρων και όλοι μαζί υποσχόμεθα ότι, αν εκλεγούμε, πολλά θα αλλάξουν και πολλά θα βελτιωθούν.
Κώστας Σ. Μητρόπουλος: Υποψήφιος Πρόεδρος
Γιώργος Δραζινός Σπύρος Δεσύλλας Κωνσταντίνος Κατσιγιάννης
Χάρης Λάμαρης Άρης Λουμίδης Πέτρος Ματσούκης
Λυμπέρης Παπάζογλου Βύρων Ρηγινός Νίκος Χαραλαμπόπουλος
https://www.facebook.com/groups/279048139288804/
*AΚΟΛΟΥΘΕΙ ΕΝΑ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ ΥΠΟΨΗΦΙΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ, ΜΕ ΤΙΤΛΟ “ΜΟΥ ΛΕΙΠΟΥΝ”
(Ο κ. Κ. Μητρόπουλος αρθρογραφούσε στους 4Τροχούς την δεκαετία του 1970 στέλνοντας στο περιοδικό άρθρα απο το Λονδίνο όπου σπούδαζε και εργαζόταν)
ΜΟΥ ΛΕΙΠΟΥΝ….
Leave a Reply