Απο όλα τα στάδια πέρασε η σχέση: Τον θαύμαζα παιδί. Τον σεβόμουν σαν στέλεχος επιτροπών της ΕΛΠΑ στις πρώτες εφηβικές δίτροχες αναζητήσεις. Τον έχασα στο μεσοδιάστημα. Και τον ξαναβρήκα, οπλισμένο με εκείνο το τεράστιο αφοπλιστικό χαμόγελο, με το μινάκι του στη regularity. Δευτέρα 3 Φεβρουαρίου, 4 μεσημέρι, στην Κηφισιά (μας). Αντίο Νίκο Καπετανάκη.
Leave a Reply